مرحوم شيخ الطائفه شيخ طوسي مي‌گويد: قوي‌ترين نص بر امامت حضرت از قرآن آيه 55 سوره مائده است.

و مي‌گويد: علت اين‌که ما مي‌گويم قوي است؛ چون ثابت شده است که مراد از لفظ وليکم در اين‌جا؛ يعني کسي که تدبير عموم مردم و کارهاي سياسي و اجتماعي مردم را به عهده مي‌گيرد و بر مردم اطاعت ايشان واجب و لازم است و ثابت شد که «الذين آمنوا» در رابطه با اميرالمؤمنين سلام الله عليه است.

و اين دو قضيه ثابت مي‌کند که اميرالمؤمنين براي ما امام است.

سوره مائده آیه 55 :

إِنَّما وَلِيُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ

سرپرست و ولیّ شما ، تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده اند همانها که نماز را برپا می دارند ، و در حال رکوع ، زکات می دهند.

آقاي آلوسي که سلفي است و وهابيت هم قبولش دارند، باصراحت مي‌گويد: اين آيه در حق اميرالمؤمنين سلام الله عليه نازل شده است

وغلب الأخباريين على أنها نزلت فى على كرم الله تعالى وجهه.

روح المعاني، ج6، ص 167

غالب محدثين و خبرنگاران مي‌گويند: که اين آيه 55 سوره مائده در حق علي نازل شده است.

باز مي‌گويد:

والآية عند معظم المحدثين نزلت فى على كرم الله تعالى وجهه.

روح المعاني، ج6، ص 186

ابن ابي حاتم در تفسير خود از سلمة بن کهيل نقل مي‌کند:

حدثنا أبو سعيد الأشج ثنا الفضل بن دكين أبو نعيم الأحوال ، ثنا موسى بن قيس الحضرمي عن سلمة بن كهيل قال : تصدق علي بخاتمه وهو راكع فنزلت انما وليكم الله ورسوله والذين امنوا الذين يقيمون الصلاة ويؤتون الزكاة وهم راكعون.

تفسير ابن أبي حاتم ، ج4، ص 1162

اميرالمؤمنين انگشترش را در حال رکوع، صدقه داد و سپس اين آيه نازل شد.

 حدثنا الربيع بن سليمان المرادي ، ثنا أيوب بن سويد عن عقبة بن أبي حكيم في قوله : انما وليكم الله ورسوله والذين امنوا قال : علي بن ابى طالب.

تفسير ابن أبي حاتم ، ج4، ص 1162

مراد از اين آيه علي بن ابي طالب است.

حدثنا إسماعيل بن إسرائيل الرملي ، قال : ثنا أيوب بن سويد ، قال : ثنا عتبة بن أبي حكيم في هذه الآية : إنما وليكم الله ورسوله والذين آمنوا قال : علي بن أبي طالب.

جامع البيان عن تأويل آي القرآن - محمد بن جرير الطبري، ج6، ص 390

اين آيه در حق علي علیه السلام نازل شده است.

آقاي عضد الدين ايجي که از استوانه‌ها و فرسان کلام اهل سنت است که متوفاي 756 است مي‌گويد:

وقد أجمع أئمة التفسير على أن المراد بالذين يقيمون الصلاة إلى قوله تعالى وهم راكعون علي فإنه كان في الصلاة راكعا فسأله سائل فأعطاه خاتمه فنزلت الآية.

المواقف للإيجي ، ج3، ص 614

اجماع دارند پيشوايان تفسير بر اين‌که مراد «الذين يقيمون الصلاة تا آنجايي که مي‌فرمايد وهم راکعون» علي عليه السلام است؛ چون در نماز در حال رکوع سائلي از علي تقضاي کمک کرد و حضرت علي انگشترش را به او داد و اين آيه نازل شد.

آقاي ابن مردويه که از بزرگان اهل سنت است و ذهبي و ديگران تجليل‌هاي ويژه‌اي براي او نقل کرده‌اند از ابن عباس از ابوذر نقل مي‌کند که ابوذر مي‌گويد: ما با پيغمبر نماز ظهر را خوانديم و جمعيت رفته بودند و سائلي آمد در مسجد و کسي چيزي به او نداد و اميرالمؤمنين در حال رکوع بود اشاره کرد به انگشتشان و در انگشتشان انگشتر بود و آن سائل جلو آمد و انگشتر را گرفت:

وذلك بمرأى من النبيّ (، صلى الله عليه وسلم ) وهو يصلي.

پيغمبر هم نگاه مي‌کرد و قضيه جلوي چشم پيغمبر بود وقتي که پيغمبر از نماز فارغ شد فرمود: خدايا برادرم موسي از تو درخواست کرد و فرمود:

رَبِّ اشْرَحْ لي، صدْري * وَيَسِّرْ لي أَمْري * وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَاني * يَفْقَهُواْ قَوْلي * وَاجْعَل لّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلي * هَرُونَ أَخي * اشْدُدْ بِهِ أَزْري * وَأَشْرِكْهُ في أَمْري.

خدايا براي من از خانواده‌ام برادرم را جانشينم قرار بده، خدايا وقتي حضرت موسي همچين درخواستي که کرد در جواب فرموديد:

سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَنًا فَلاَ يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا بئَايَاتِنَآ.

من برادرت را کمک تو قرار مي‌دهم و براي شما سلطنت و حکومت قرار مي‌دهم خدايا:

وأنا محمّد نبيّك وصفيّك، اللّهمّ، فاشرح لي، صدري، ويسّر لي أمري، واجعل لي وزيراً من أهلي عليّاً اشدد به ظهري.

من محمد پيغمبر و انتخاب شده تو هستم و همان درخواستي که حضرت موسي داشت من هم از تو همان درخواست را دارم، من هم از تو مي‌خواهم علي را وزير و جانشين من قرار بده.

ابوذر مي‌گويد: سخن پيغمبر تمام نشده بود که جبرئيل نازل شد از طرف خداي عالم و فرمود:

يا محمّد، اقرأ ، فأنزل الله عليه : ( إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ )

مناقب علي بن أبي طالب ( ع ) وما نزل من القرآن في علي ( ع ) - أحمد بن موسى ابن مردويه الأصفهاني -، ص 293 ؛ تفسير الثعلبي ، ج4 ، ص80 و81 ؛ تفسير الرازي - فخر الدين الرازي، ج12، ص 26 ؛ شواهد التنزيل لقواعد التفضيل - الحاكم الحسكاني ، ج1، ص230 ؛ مطالب السؤول في مناقب آل الرسول ( ع ) - محمد بن طلحة الشافعي، ص170 و 171؛ الفصول المهمة في معرفة الأئمة - علي بن محمد أحمد المالكي (ابن الصباغ) ، ج1، ص 579 و 580

در اين آيه کلمه «ولي» تکرار نشده است؛ بلکه يک کلمه «ولي» آمده است.

اين «ولي» در حقيقت مبتدا است که «الله» خبر آن است و «رسول» خبر دوم و «الذين آمنوا» خبر سوم است.

مشخص است که کلمه «ولي» در هر سه مورد به يک معنا است و آن هم به معناي ولايت تامه و تدبير امور است که به معني آيه 6 سوره احزاب است که مي‌فرمايد:

النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ.

اگر بنا بود ولايت خدا با ولايت پيغمبر و با ولايت اميرالمؤمنين تفاوت داشته باشد، بايد مي‌فرمود:

انما وليکم الله ووليکم رسوله ووليکم الذين آمنوا.

مثل آيه شريفه61 سوره توبه که مي‌فرمايد:

قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ.

کلمه «يؤمن» دو بار تکرار شده است که اولي به معني ايمان واقعي است و دومي يعني اين‌که به ظاهر حرف‌هاي شما را تصديق مي‌کند.

دوستان ملاحظه کنند که در اين آيه شريفه کلمه «ولي» يک بار آمده است و تکرار نشده است. پس ولایتی که الله و رسول الله بر مردم دارند ، همان ولایت را علی علیه السلام برمردم خواهد داشت.

همانطور که در حدیث غدیر پیامبر فرمود:

 إن الله عز وجل مولاي و أنا مولى كل مؤمن ثم أخذ بيد علي رضي الله عنه فقال من كنت مولاه فهذا وليه

المستدرك على الصحيحين ،  محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاكم النيسابوري (متوفاي405 هـ ) ، ج 3 ، ص 118 ، ناشر : دار الكتب العلمية - بيروت - 1411هـ - 1990م ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : مصطفى عبد القادر عطا

حال چطور است که برادران اهل سنت خورشید تابان را در روز انکار میکنند؟؟؟